Przy stosunkowo dobrze zachowanej po wojennej zawierusze ulicy Sienkiewicza stoi kamienica, której trudno nie zauważyć. Wyrasta na trzy kondygnacje i wyróżnia się swoją architekturą na tle innych ostródzkich zabytków.
Warto przytoczyć kilka ciekawostek o budynku, który wielu mieszkańców uważa za najpiękniejszą kamienicę w mieście. Poniżej prezentujemy tekst Kamila Krzyżanowskiego, uchylający rąbka tajemnicy na jej temat.
Kamienica w tzw. „kostiumie francuskim” nawiązuje do architektury rezydencjonalnej. Dodatkowego charakteru nadają jej symbole masońskiej loży, umieszczone w centralnej części łuku odporowego, który przerzuca cały ciężar na ściany budynku. W swoim wyglądzie przypomina dwór w Szyldaku.
Istotne jest także jej położenie – przy reprezentacyjnej ulicy zaprojektowanej jako ulica-ogród, zgodnie z koncepcją miasta-ogrodu. Usytuowana jest pomiędzy dwiema świątyniami – katolicką i ewangelicką – górującymi nad dawnym, przedwojennym centrum życia miasta.
Urbanistycznie kamienica tworzy w Ostródzie swoistą „oś masońską”, łącząc się w linii z piramidą na cmentarzu „Polska Górka” (tak, w naszym mieście jest piramida!) oraz granitowym obeliskiem fontanny Trzech Cesarzy, obecnie zwanej fontanną Jedności Europejskiej. Co ciekawe, na tej osi nie zachowały się żadne inne zabudowania, mimo że zabudowa ulic Kolejowej i Stapińskiego w większości przetrwała wojnę.
Można byłoby połączyć ten układ z trójkątnym rynkiem i stworzyć gotowy produkt turystyczny. Mieszkamy w pięknej Ostródzie, ale wciąż nie potrafimy w pełni docenić dawnego kunsztu, myśli i złożoności urbanistycznej. Biorąc pod uwagę wszystkie te elementy, mamy do czynienia z naprawdę wyjątkową kamienicą.
