Dziś dla wielu podróżnych ostródzki dworzec kolejowy to tylko punkt przesiadkowy, ale ponad 150 lat temu był symbolem nowoczesności i dumy miasta. Wszystko zaczęło się 14 sierpnia 1872 roku, gdy do Ostródy od strony Iławy wjechała pierwsza lokomotywa. Wydarzenie to zapoczątkowało rozwój połączeń kolejowych i przyczyniło się do gospodarczego ożywienia całego regionu.
Zaledwie kilka miesięcy później Ostróda została połączona z Olsztynem, a niedługo potem także z Elblągiem, Morągiem, Zalewem i Działdowem. Dzięki kolei można było dotrzeć również do Wyszkty – dziś położonego w obwodzie kaliningradzkim. Początkowo podróż z Ostródy do Torunia zajmowała ponad siedem godzin, ale już wtedy wagony oferowały cztery klasy, co – jak na ówczesne czasy – było rozwiązaniem dość komfortowym.
Dworzec nie był tylko punktem odjazdu. Znajdował się tu kolejowy urząd pocztowy, restauracja serwująca majowe napoje, piwo z lokalnego browaru Viktoria, a także miejsce, gdzie można było wysłać kartkę z pozdrowieniami. Jeszcze zanim ruszyły regularne połączenia, w lokalnej prasie reklamowano już stację jako miejsce godne odwiedzenia – także ze względu na kuchnię.
Na przełomie XIX i XX wieku wokół dworca wyrósł cały nowy kwartał miasta – z hotelami, magazynami i domami czynszowymi. W budynkach przy dzisiejszej ul. Słowackiego mieszkali kolejarze, restauratorzy, a nawet znani handlarze win. Urok czerwonej cegły, którą wznoszono większość budynków, uzupełniały ogrody i winorośle pnące się po elewacjach.
Nie można też zapomnieć o postaci Henia Stockela – oficjalnie bagażowego, nieoficjalnie człowieka-instytucji, który znał każdy rozkład jazdy i każdą plotkę z miasta. Na dworcu bywał kimś więcej niż pracownikiem – był jego dobrym duchem.
Dziś, choć świat wokół się zmienił, historia kolei w Ostródzie nadal fascynuje. Przypomina o czasach, gdy pociąg był wydarzeniem, a dworzec – sercem miasta.
